Na enkele jaren in Amsterdam gewerkt te hebben waarbij ik af en toe naar Leiden fietste en met mijn broer naar Amsterdam mee reed fiets ik sinds begin 2009 naar Den Haag. Voor deze route heb ik vanaf Delft de keus uit de kortste route (16 km) die door Delft centrum en langs de vliet voert of een wat landelijker en prettiger route langs de Delftse Hout (18 km).

Er wordt regelmatig gehakt en gebroken op de fietspaden die ik onderweg tegenkom. Het afgelopen jaar is er op de route altijd wel op één plek wat opgebroken geweest waarbij er meestal weinig rekening werd gehouden met fietsers. Dit leidde tot vragen en ergernissen als “wat is de kortste route langs deze afsluiting?” en “zal ik lopen of doorfietsen met kans op een lekke band?”. Fietsen in Nederland is vooral recreatie en als er al een wat beter fietspad ligt is dat om te zorgen dat schoolkinderen zonder al teveel kleerscheuren van huis naar school kunnen fietsen. Andere ergernissen naast opgebroken fietspaden zijn groepen nordic walkers en haakse bochten.  Er zijn uiteraard ook anderen die op internet fiets ergernissen lijstjes maken.

Maar soms lijkt er wat hoop te zijn op verbetering. Zo zijn er plannen voor fiets snelwegen in Nederland en zijn er routeplanners. Hierbij enkele informatieve, aardige en behulpzame links:

1. Artikel over overheidsplannen voor snelle fietsroutes.
2. Project fiets filevrij van de fietsersbond en de overheid.
3. Site met doorgaande fietsroutes in Nederland.
4. De aardige maar zeker niet optimale routeplanner van de fietsersbond.

En dan ook nog maar de meest praktische/aardige site: het regent bijna nooit en de meest onpraktische en waardeloze site (want waar liggen die knooppunten in godsnaam?): De fietsknooppunten planner!.

“Here’s another NICE mess you’ve gotten me into.”

En tja waarom speelt het dan door mijn hoofd? Je kent die situaties wel dat je denkt “hoe ben ik in deze situatie beland”? maar dat je ook anderen in lastige situaties brengt. Met andere woorden drukke en spannende tijden op het werk met veel druk om snel met resultaten te komen. Gelukkig zijn er dan Laurel & Hardy om de zaak weer wat te relativeren.

Ik heb in veel projecten en organisaties meegemaakt dat er over middelen gesproken werd zonder dat het doel helder was; We moeten een portal hebben! (hoezo? wat wil je bereiken?) Lijkt een open deur maar helaas is dat niet altijd evident en ook in politieke discussies raken we wel eens de weg kwijt…

Om dan de assiocatie met de titel nog te verklaren: Niet alleen dronkaards en kinderen lijken de waarheid in pacht te hebben, ook filmmakers snappen de wereld wellicht beter dan de gemiddelde mens want over doelloos rebelleren (lijkt op een project nietwaar?) wisten ze jaren geleden al aantrekkelijke films te maken.
Zie IMBD: Rebel without a cause

Gaat het allemaal over eer en waardigheid of zijn er andere waarden in het leven?