Lenard's Weblog

Als verse (4 jaar) Finn zeiler ben ik vervuld van trots dat Pieter Jan Postma zilver verovert op de WK. (Finn Gold Cup)
http://nos.nl/artikel/321244-finnzeiler-postma-grijpt-zilver.html

Ik probeer 1 á 2 maal in de week het nuttige en het aangename te verenigen en op mijn fiets naar mijn werk te gaan. Toen ik er mee begon werkte ik nog in Alphen aan den Rijn en was ik vooral verbaasd om te merken dat de routes buiten de bebouwde kom vele malen beter zijn. De route van Delft naar Zoetermeer was indertijd bezaaid met stoplichten, haakse bochten en hobbelige tegelpaden terwijl het stuk van Zoetermeer naar Alphen grotendeels voerde over vrije, rechte en gladde fietspaden. De afgelopen jaren is er veel verbeterd op deze route o.a. door een nieuwe fietstunnel en fietsroute. Maar ik fiets helaas niet meer naar Alphen…

Na enkele jaren in Amsterdam gewerkt te hebben waarbij ik af en toe naar Leiden fietste en met mijn broer naar Amsterdam mee reed fiets ik sinds begin 2009 naar Den Haag. Voor deze route heb ik vanaf Delft de keus uit de kortste route (16 km) die door Delft centrum en langs de vliet voert of een wat landelijker en prettiger route langs de Delftse Hout (18 km).

Er wordt regelmatig gehakt en gebroken op de fietspaden die ik onderweg tegenkom. Het afgelopen jaar is er op de route altijd wel op één plek wat opgebroken geweest waarbij er meestal weinig rekening werd gehouden met fietsers. Dit leidde tot vragen en ergernissen als “wat is de kortste route langs deze afsluiting?” en “zal ik lopen of doorfietsen met kans op een lekke band?”. Fietsen in Nederland is vooral recreatie en als er al een wat beter fietspad ligt is dat om te zorgen dat schoolkinderen zonder al teveel kleerscheuren van huis naar school kunnen fietsen. Andere ergernissen naast opgebroken fietspaden zijn groepen nordic walkers en haakse bochten.  Er zijn uiteraard ook anderen die op internet fiets ergernissen lijstjes maken.

Maar soms lijkt er wat hoop te zijn op verbetering. Zo zijn er plannen voor fiets snelwegen in Nederland en zijn er routeplanners. Hierbij enkele informatieve, aardige en behulpzame links:

1. Artikel over overheidsplannen voor snelle fietsroutes.
2. Project fiets filevrij van de fietsersbond en de overheid.
3. Site met doorgaande fietsroutes in Nederland.
4. De aardige maar zeker niet optimale routeplanner van de fietsersbond.

En dan ook nog maar de meest praktische/aardige site: het regent bijna nooit en de meest onpraktische en waardeloze site (want waar liggen die knooppunten in godsnaam?): De fietsknooppunten planner!.

Nooit gedacht dat ik nog een keer op de Amstel in een 8 zou roeien, helemaal nooit gedacht dat ik dan met de broers Muda in de boot zou zitten. Super ervaring maar vooral leuk, gezellig en leerzaam.

Website De Muda’s
De Muda’s op Twitter

Filmpje bedrijfsacht met Mudas

We lijken de laatste jaren te leven in de ideologie van het tegen; tegen zijn lijkt makkelijker dan vóór. Maar is dat nu wel zo? Laat ik eens proberen…

• Ik ben tegen files
• Tegen werkloosheid
• Tegen milieuvervuiling
• Tegen buitenlanders
• Tegen wachtlijsten in de gezondheidszorg
• Tegen geweld

• Ik ben voor files
• Voor werkloosheid
• Voor milieuvervuiling
• Voor buitenlanders
• …

Niet helemaal eerlijk zo natuurlijk, maar nu wel een “eerlijke” poging:

• Ik ben voor filevrij rijden
• Voor werk voor iedereen
• Voor een schoon milieu
• Voor een … buitenlanders …
• Voor een snelle behandeling van zieken
• Voor … geweld  …

Het lijkt erop dat er meer woorden nodig zijn om ergens voor te zijn. Of zo het zo zijn dat ík er meer worden voor nodig heb? Bij formuleren van de stellingen vóór ben ik meer op zoek naar de juiste woorden en vraag ik me veel sneller af of het wel een realistisch doel is.

Ik denk dat we leven we in een tijd van teveel nuance en niet alleen opnieuw op zoek moeten naar de kunst van het tegen maar ook de kunst van het vóór zijn; het helder kunnen verwoorden van je overtuiging en deze goed kunnen vertalen naar concrete en aansprekende plannen en activiteiten. Lijkt net een IT project…