Lenard´s Weblog

Het nieuwe jaar start over het algemeen met goede voornemens. Mijn poging strandde dit jaar in verwondering. Ik lees op dit moment het prachtige boek “Wat is de wat” van Dave Eggers. Het boek drukt je met de neus op de relativiteit van het leed in Nederland en Europa. In Zuid Soedan is al jaren (sinds 1954 met een onderbreking van 1972 tot 1983) een burgeroorlog aan de gang van ongekende proporties met honderdduizenden doden per jaar.

Wat me dan verwondert:

• Waarom we in Europa nog steeds lijken te denken dat WO2 het ergste is dat de mensheid is overkomen.
• Waarom het conflict in het midden oosten in de kranten zoveel aandacht krijgt terwijl het aantal oorlogsslachtoffers daar in het niet valt bij het aantal in Soedan.
• Waarom ik met deze wetenschap nog steeds rustig achter mijn bureautje blijf zitten.
• Waarom de mensheid de vernietiging van de eigen soort als haar primaire taak lijkt te beschouwen.
• Dat ik zeker 100 redenen kan verzinnen waarom ik er niets aan kan of wil doen.

Aan de slag. In hoeverre kent een mens zichzelf? Is er een objectieve waarheid of werkelijkheid en zo ja is het mogelijk die te kennen? Van die leuke filosofische vraagjes die wel vaker gesteld zijn. Waar iedereen wel eens mee worstelt en waarop je nooit het antwoord zult vinden.

Vragen die het leven interessant maar ook lastig maken. Vragen die filosifisch licht maar ook indringend kunnen worden als het bijvoorbeeld gaat over het beoordelen van je eigen prestaties of die van anderen; Werkt iemand hard? Levert iemand voldoende output? Wat is voldoende/de norm?

Dit vraagt om een nieuwe dienst: het oordeel op maat.